Platform Workers as Subjects of Employment Relations

Abstract

The rapid proliferation of digital platforms has introduced significant challenges to global labor markets by increasingly replacing traditional employment relationships with civil law contracts, thereby obscuring the legal status of workers. Platform operators’ classification of workers as "independent contractors" often results in the strategic exclusion of these individuals from fundamental labor protections, a trend increasingly observed in Mongolia. This article argues for the recognition of platform workers as subjects of employment relationships under Article 4.1.15 of the Labor Law of Mongolia. Guided by the International Labour Organization (ILO) Recommendation No. 198 and the European Union (EU) Directive on platform work, this study establishes that algorithmic management, automated disciplinary control, and economic dependence constitute the modern criteria for "subordination." Through a comparative analysis focusing on the Supreme Court of Lithuania—a civil law jurisdiction with similar transitional legal heritage—and an empirical case study of Mongolian platforms (UBCab, Toki, Shoppy), the research demonstrates that the "Primacy of Facts" principle is essential for determining the true nature of employment. The findings conclude that integrating platform workers into the formal labor law framework is crucial for ensuring their constitutional right to labor protection, social security, and occupational safety, thereby providing a clear regulatory solution for policymakers.

Платформын хөдөлмөр эрхлэгч нь хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцааны субъект мөн болох нь

Хураангуй

Дижитал платформын хурдацтай хөгжил нь ажиллах хүчний зах зээлд уламжлалт хөдөлмөрийн харилцааг иргэний эрх зүйн гэрээний харилцаагаар орлуулах замаар ажилчны эрх зүйн байдлыг бүрхэгдүүлэх сорилтыг бий болгож байна. Платформ эрхлэгчид ажилчдыг "хувиараа бизнес эрхлэгч" гэж тодорхойлж байгаа нь тэднийг хөдөлмөрийн эрх зүйн суурь хамгаалалтаас гадуур үлдээх хандлага олон улсад төдийгүй Монгол Улсад түгээмэл ажиглагдах болов. Энэхүү өгүүлэлд Олон улсын хөдөлмөрийн байгууллагын (ОУХБ) 198 дугаар зөвлөмж болон Европын Холбооны (ЕХ) "Платформын хөдөлмөрийн нөхцөлийг сайжруулах тухай" удирдамжийг удирдлага болгон платформын хөдөлмөр эрхлэгч нь Хөдөлмөрийн тухай хуулийн 4.1.15-д заасан хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцааны субъект мөн болохыг онол, практикийн үүднээс нотлохыг зорив. Судалгаагаар алгоритмын удирдлага, сахилгын хяналт болон эдийн засгийн хамаарал нь платформын ажилчныг хөдөлмөрийн эрх зүйн харилцаан дахь "ажилтан" гэж үзэх хангалттай үндэслэл болохыг тогтоосон. Судалгааны үр дүнд Хөдөлмөрийн тухай хуулийн шинэчилсэн найруулгын хүрээнд платформын хөдөлмөр эрхлэгчдийг хөдөлмөрийн харилцааны субъектээр хүлээн зөвшөөрч, нийгмийн хамгааллыг баталгаажуулах эрх зүйн гаргалгааг дэвшүүлж байна. Энэ нь ажилчдыг хөдөлмөрлөх эрхээр хангах төдийгүй, нийгмийн даатгал болон хөдөлмөрийн аюулгүй байдлын хамгаалалтад хамруулах ач холбогдолтой юм.

Түлхүүр үг: Платформын хөдөлмөр, хөдөлмөр эрхлэлтийн харилцаа, ХТХ 4.1.15, ОУХБ 198 дугаар зөвлөмж, алгоритмын удирдлага, бодит байдал давуу байх зарчим.