Energy import dependence and economic security

Abstract

This article assesses Mongolia’s energy import dependence, import intensity, export commodity concentration, and weak industrial diversification within the framework of economic security, based on actual statistical data for 2024. The study combines document analysis, comparative analysis of official statistics, threshold-based assessment, and explanatory analysis. In 2024, Mongolia’s total electricity consumption reached 11.6 billion kWh, of which 24.7 percent was supplied through imports; exports amounted to USD 15.8 billion and imports to USD 11.6 billion, resulting in a positive foreign trade balance, while imports of goods and services accounted for 69.7 percent of GDP.[1] At the same time, mining accounted for approximately 95 percent of total exports, the extractive sector constituted 70.9 percent of industrial output, and the share of manufacturing was only 21.8 percent.[2] At the macro level, economic growth of 5.1 percent, average annual inflation of 6.8 percent, debt at 42.8 percent, and foreign exchange reserves equivalent to 3.9 months of imports indicated short-term stability, but did not fully mitigate structural vulnerability.[3] The findings establish that Mongolia’s economic vulnerability is concentrated at the intersection of three factors: energy import dependence, concentrated mineral-based exports, and weak manufacturing development.

Эрчим хүчний импортын хамаарал ба эдийн засгийн аюулгүй байдал

Хураангуй. Энэхүү өгүүлэл нь Монгол Улсын эрчим хүчний импортын хамаарал, импортын багтаамж, экспортын түүхий эдийн төвлөрөл, аж үйлдвэрийн сул төрөлжилт зэрэг үзүүлэлтийг эдийн засгийн аюулгүй байдлын хүрээнд 2024 оны бодит статистикт тулгуурлан үнэлэв. 2024 онд Монгол Улсын нийт цахилгаан хэрэглээ 11.6 тэрбум кВт.ц хүрч, үүний 24.7 хувийг импортоор хангасан; экспорт 15.8 тэрбум, импорт 11.6 тэрбум ам.доллар болж, гадаад худалдааны тэнцэл ашигтай гарсан боловч импортын бараа, үйлчилгээ ДНБ-ний 69.7 хувьтай тэнцсэн байна.[1] Үүний зэрэгцээ уул уурхай нийт экспортын ойролцоогоор 95 хувийг, олборлох салбар аж үйлдвэрийн гарцын 70.9 хувийг бүрдүүлж, боловсруулах үйлдвэрлэлийн жин ердөө 21.8 хувь байв.[2] Макро түвшинд өсөлт 5.1 хувь, жилийн дундаж инфляц 6.8 хувь, өр 43.3 хувь, валютын нөөц 3.9 сарын импорттой тэнцэж байсан нь богино хугацааны тогтвортой байдлыг илтгэсэн ч бүтцийн эмзэг байдлыг бүрэн сааруулаагүйг харуулна.[3] Судалгааны дүнгээс Монгол Улсын эдийн засгийн эмзэг байдал нь эрчим хүчний импортын хамаарал, уул уурхайн төвлөрсөн экспорт, боловсруулах үйлдвэрлэлийн сул хөгжил гэсэн гурван хүчин зүйлийн огтлолцолд төвлөрсөөр л байна. 

Түлхүүр үг: эдийн засгийн аюулгүй байдал, эрчим хүчний импорт, бүтцийн эмзэг байдал, босго үзүүлэлт, Монгол Улс