A Semiotic Analysis of Mongolian Script Typography in 20th Century Posters

Abstract

Twentieth-century Mongolian posters represent an important form of visual culture that not only disseminated the social, political, and cultural ideologies of their time but also reflected the development of modern Mongolian visual communication. This study examines 60 posters featuring the traditional Mongolian script produced between 1921 and 2000. Drawing on Charles Morris’s triadic model of semiotics (syntactics, semantics, and pragmatics), the research analyzes the formal characteristics, compositional structures, color usage, and printing technologies of Mongolian-script typography.
The findings indicate that the vertical writing system of the Mongolian script significantly influenced poster composition by creating distinctive relationships between text and visual elements. Changes in typefaces, color schemes, and printing technologies corresponded closely with broader social and cultural transformations across the twentieth century. Mongolian-script typography functioned not only as a means of conveying information but also as a visual device for expressing political ideologies, cultural values, and collective historical memory. In addition, the integration of letterforms with pictorial elements in several posters demonstrates the expressive and symbolic potential of Mongolian script within graphic design.
This study contributes to the theoretical understanding of Mongolian-script typography from a semiotic perspective and offers a new approach to the study of Mongolian visual culture and graphic design history. The findings also provide a useful foundation for future research and contemporary design practices related to the use of Mongolia’s dual-script system.

ХХ зууны Монголын зурагт хуудасны монгол бичгийн хэрэглээний семиотик шинжилгээ

Хураангуй: ХХ зууны монголын зурагт хуудас нь тухайн үеийн нийгэм, улс төр, соёлын үзэл санааг түгээн дэлгэрүүлэхийн зэрэгцээ визуал соёлын хөгжлийг илэрхийлсэн дүрслэх урлагийн чухал эх сурвалж юм. Энэхүү судалгаанд 1921-2000 онд бүтээгдсэн монгол бичиг бүхий 60 зурагт хуудсыг сонгон авч, Чарльз Моррисийн семиотикийн гурвалсан загварыг (синтактик, семантик, прагматик) онолын үндэс болгон монгол бичгийн үсгийн хэлбэр, зохиомж, өнгөний шийдэл, хэвлэлийн технологийн онцлогийг шинжилсэн болно. 
Судалгааны үр дүнгээс харахад монгол бичгийн босоо бичлэг нь зурагт хуудасны зохиомжид нөлөөлж, текстийг дүрслэлийн элементтэй уялдуулан байрлуулах өвөрмөц боломжийг бүрдүүлж байжээ. Үсгийн тиг, өнгөний хэрэглээ болон хэвлэлийн технологийн хөгжил нь тухайн цаг үеийн нийгэм, соёлын нөхцөл байдалтай уялдан хувьсан өөрчлөгдөж байсан бөгөөд монгол бичгийн типографи нь улс төрийн үзэл суртал, үндэсний соёлын бэлгэдэл, түүхэн ой санамжийг илэрхийлэх чухал хэрэгсэл болж байв. Түүнчлэн судалгаанд ашигласан зурагт хуудасны тодорхой хэсэгт үсгийн хэлбэрийг дүрслэлийн элементтэй нэгтгэн ашигласан нь монгол бичгийн дүрслэлийн өргөн боломжийг харуулж байна.
Энэхүү судалгаа нь монгол бичгийн типографийг семиотикийн үүднээс тайлбарлах онолын хүрээг өргөжүүлэхийн зэрэгцээ монголын визуал соёл, график дизайны түүхийг судлах шинэ өнцөг дэвшүүлж, орчин үеийн хос бичгийн хэрэглээ болон график дизайны практикт ашиглах боломжтой суурь мэдээллийг бүрдүүлж буйгаараа ач холбогдолтой юм.

Түлхүүр үгс: типографи, визуал соёл, дүрслэлийн хэл, тэмдэгтийн тогтолцоо, график дизайн